Yves Evenepoel

Als doorgedreven training kon dit wel tellen, deze denderloop in Liedekerke. Voor de start zat de moed mij een beetje in de schoenen, ik had het koud en er bleef precies nog ietske hangen van de avond voordien, maar ik werd al snel opgemonterd door de vrienden ... enerzijds met welgemeende peptalk, anderzijds lachend met mijn compressiekousen. Het was de 1ste maal sinds de marathon dat ik ze terug heb aangedaan, maar dan zoals het hoort door mijn korte onderbeentjes in laagjes. Resultaat hiervan, tja wat moet ik zeggen na slechts 15km terwijl de verzuring pas optrad na 30km.

Bart en Christophe van Liekerk jogging gingen er een echt wedstrijdje van maken, maar omdat ik in Ninove serieus wil uitpakken, verkoos ik maar om bij de vele opgekomen Vita'ers te blijven.

Een drukke start en de zon, ik zette mij in het spoor van het groepje van Alain ... zoals dikwijls, de snelle starter ... om dan na 1km het groepje op sleeptouw te nemen en vooraleer we aan de Dender waren kwam Rik mij op de kop vergezellen. Het leek een echt busje langs de Dender, op tijd en stond de snelle starters één voor één inhalen. Nog iets later kwam de Groote Krijger ook vooraan postvatten ... in het begin last gehad van zijn veters, al iemand aan loopschoenen met velcro gedacht? Vooraleer het Denderpad te verlaten bleef er van ons busje niet veel meer over, het tempo lag voortdurend tussen de 4'35 en 4'45 per km. Met ons 3'en kwamen we in de 2de ronde bij een zwalpende Pilita ... even wat moed inspreken tegen de ploegmaat en mee was zij, daarenboven hoorde wij even verder zeggen dat ze op de 2de plaats liep bij de vrouwen en gezien we echte gentlemen's zijn besliste we voor Pilita te zwoegen voor die plaats ... en met succes, ze draaide na de Groote Krijger en Rik binnen ... en ik voor ronde 3, alleen verder, niemand voor mij of na mij in't zicht. Ik nam wat gas terug ... het zou een uitloopronde worden aan 5' per km ... maar opeens bijna aan het Denderpad zag er ik eentje lopen. Dat diene loper daar voor mij precies beetje bij beetje korter bij kwam ... wat mijn voeten uithing... deed mij dan maar 10 seconden rapper lopen, nog geen 2 km verder was het gebeurd. Het was genieten vandaag, door de aanwezigheid van de zon en blij met het resultaat van 1u09 en een chic, de bedoeling was om tussen 4'45 en 5' te lopen en het werd uiteindelijk 4'44.

Na de debriefing ... in de kantien ... bleek iedereen tevreden te zijn over zijn resultaat, zodanig dat er bij Dirkske zelf een pint over de lippen ging.

Uitslagen: http://uitslagen.3athlon.be/wedstrijden/2012/liedekerke20...

De periode van de opeenvolgende joggings naderen, met tussendoor nog eens de 20km van Brussel, de trainingen mogen een beetje meer gericht zijn. Na de heerlijke 18km van vorige dinsdag werd er op donderdagavond een dikke 12km getraind bij Vita. Met de groep liepen we  langs de Dender richting Zandbergen tot op het moment dat onze loopvrouwen het lumineus idee hadden om een veldwegje te nemen dat uitgeeft op Roost. Dit was zeer tegen zin, wetende met wat er de afgelopen dagen uit de lucht is gevallen, kon dit niet anders dan modder en plassen zijn. Maar iedereen volgde, dus ik ook ... en ik had gelijk en weigerde hier voluit in te lopen. Ik herinnerde mij aan het stom ongeluk van Eddy, een paar weken terug, die op een iets betere ondergrond uitschoof en nu een 10-tal weken niet mag lopen door zijn gekneusde ribben. Soit, ondanks dat mijn snelheid zo laag lag, was er modder terug te vinden tot achter mijn oren. Eens op Roost sloot ik terug aan bij de ondertussen afgeslankte groep. In Zandbergen keerde we langs het jaagpad terug naar Ninove.

Door de vele festiviteiten die mij overkomen moest ik op zaterdagochtend uitpakken. De gebruikelijke groep van zaterdagjoggers met Walter, Hilde en Greta gingen mij begeleiden voor een 15km duurloop. Het weer wist zelf niet wat het wou. Om 8u zonnig en aangenaam, op het afgesproken aanvangsuur om 9u30 koud en overtrokken. Ik verkoos toch een truitje ipv een loopshirt. Na het even moeten wachten op Walter konden wij uiteindelijk van start en namen we bijna dezelfde toer als een paar maanden terug, naar Okegem en Denderleeuw ... maar met een kleine aanpassing, een veldbaantje ipv het propere pad langs de spoorweg tussen Okegem en Denderleeuw. Het zonnetje kwam na verloop van tijd vanachter de wolken en kreeg ik het te warm in mijn trui ... samen met de grappen en grollen werd het toch een heerlijke loop.

Het laatste zware weekend is achter de rug, toch zijn de feestjes nog niet helemaal gedaan en daarom zal Liedekerke maar een doorgedreven training van 15km zijn. Dinsdag nog even de benen losgooien ... het parcours langs de Wildermolen ... de minst grijze hemel, was het niet dat wanneer wij aan onze favoriete windmolen waren, er een stortbui over ons heen kwam. Ondanks alles hebben we van Michel weer iets bijgeleerd en weten we nu hoe een reiger af te schrikken als je thuis een vijvertje hebt. Blijkbaar schrikt niet enkel de reiger.

In deze drukke periode van feestjes, vergaderingen en loopwedstrijdjes, is bewust trainen niet zo evident. En toch nadert de 20km van Brussel, niet mijn lievelingsloop ... eigenlijk haat ik dat gedrum van start tot aankomst ... maar ik beschouw deze als een verplichting voor een loper net zoals iedereen nieuwjaar moet vieren. Ik moet toegeven dat er binnen onze club meer en meer lopers afhaken, wat dan ook deftig trainen moeilijk maakt.

Ik had nood aan een lange duurloop. De laatste tijd liepen wij nogal sneller en korter. Ook voorbije donderdag, toen wij naar Okegem liepen, werd er in de beginne serieus doorgetrokken met als gevolg dat na verloop van tijd alles verbrokkelt en het tempo naar het einde toe ook serieus vervalt. We hebben dan wel ietsje meer dan een uur gelopen aan een gemiddelde van 5'45, maar ik kan moeilijk zeggen dat we goed hebben getraind in het vooruitzicht van de komende weken. Zondag, met een niet al te heldere kop,  liepen we wel iets beter en gestructureerder, was het niet dat André steeds af te rekenen had met zijn Hilde. Tja, het huwelijk ... 't is ni makkelijk voor ne man. Het lopen had mij wel goed gedaan, het trouwfeest van zaterdag was verwerkt, op naar de communiefeest 's middags.

Die lange trage duurlopen, wat er ook beweerd wordt, ik heb die nodig. Sinds ik de laatste 3 jaren vooral op LSD train, zijn de vorderingen merkwaardig. Dat snel en tempo, pfff daar dienen de wedstrijdjes voor. En dan nog, Liedekerke zal slechts een doorgedreven training zijn. Ninove daarentegen moet ik voluit.  Vandaag niet met de Vita, maar wel alleen 18km lang in de regen. Start in Denderleeuw ... I Follow River ... tot in Zandbergen. The River Dender was druk bezaaid met jeugd ter hoogte van Pollare. Kajakken, vlotten, klimmen ... een sportdag zoals de mijne. Zowel Lykke Li als Triggerfinger klonken ... langs de Dender ... door mijn MP3-speler. Beiden met een mooie vertolking van I Follow Rivers, maar mijn voorkeur gaat uit naar het originele. Uitgezongen en goed nat kwam ik nog redelijk fris thuis aan.

Laat de 2 geplande feesten voor het weekend maar komen.

Lykke Li: vZYbEL06lEU
Triggerfinger: 8N_mGagfyo4