26-02-13

Boenk op

Het zou in de genen zitten! Dat las ik onlangs in een artikel, waarom de mens, de sporter zijn grenzen wil verleggen en tot het uiterste gaat. Misschien wel waar, hoewel, ik weet het niet. Ik denk dat het meer een tijdsgebonden fenomeen is, het presteren op school, op het werk, in zijn vrijetijdsbeoefening, zijn sport en thuisKnipogen. Was het vroeger ook zo? Met alle respect, maar ik denk van niet.

Wat nu die grenzen verleggen betreft; wie gaat er nu lopen bij -5°C?Verstomd Tja, maar ik was niet alleen! Zelfs ne jong gepensioneerde drong er op aan om toch in de koude en winderige voormiddag te lopen. Ikzelf moest er zaterdag 27 kilometer doen en vertrok thuis rond 9u45, gekleed in meerdere lagen en het weinig blootkomende vel ingewreven om naar de Noordpool te gaan. Een half uurtje later en ter hoogte van het Ninoofse park kreeg ik dan het gezelschap van 2 andere … excuseer mij van het woordgebruik … zottenZoenen. Walter en Greta liepen zo’n 13km van mijn training mee. Eerst richting Okegem … met de wind op kop … snijdend als een mes in de boter (bevroren boter wel te verstaan). Het was opmerkelijk kalm op het Denderpad en zeker op de dag dat het wielerseizoen begint. Ik herinner mij nog een 3-tal jaar geleden, toen werd ik door enkele Boonen’s en Cancellara’s zo goed als overhoop gereden. Maar vandaag buiten enkele “einzelgängers”, zo goed als niks. Eenmaal het Denderpad verlaten, toerkes en lussen makend in Okegem, zag ik Greta opfleuren. Ja, ook zij wordt wel eens ziekskes. De terugreis verliep dan ook vlotter, de wind in de rug was welkom. Aan de Fabelta namen we afscheid en de laatste 8 km werden alleen gedaan. Ik begon het te voelen, 62km in 3 trainingsdagen na terug een periode van snotneuzen en hoesten.Wenkbrauw ophalen Dat het gemiddelde een 4-tal secondjes per km trager lag dan voorzien steek ik echter wel op de weersomstandigheden want de laatste kilometerkes, meer uit de wind en in de binnenstad van AppelterreLachen verliepen wat sneller. De laatste 8 weken zijn ingegaan.

 

Het goede weer voorspellen lijkt een zeer moeilijke opgave. Sneeuw daarentegen, daar zijn telkens boenk op. Zondagmorgen werden we weer wakker onder een sneeuwtapijt … hopelijk de laatste voor deze winter … ik snak naar een beetje warmte en zonStoer. Maandagavond was ook alles aanwezig behalve wat ik wou. In de smeltende sneeuw en regen, verkleumd thuis gekomen van het werk … loopschoen aan en weg. Een uur lang, dromend van de Caraïbische strandenVerstomd. Ik kan u verzekeren dat ik meer plezier heb gehad van de douche achteraf.

15:12 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.