15-07-13

Waarbeke Herleeft

Gewoon volgens het boekske: in de week van een wedstrijd, enkel duurlopen. Dit betekent niet dat het een rustig weekje was, een duurloop van 20km, 1 van 18km en 2 van 10 km. Terwijl de renners het hooggebergte aan het bedwingen waren, kon ik zondag ook niet wegblijven uit het hooggebergte van de streekLachen. Het was warm, zeer warm zelfs en vooraleer aan te komen bij Greta moest ik “De Geit” op. Ik kan u verzekeren dat voor menig ongeoefend fietser dit een heel zware opgave is … op het steilste stuk liep ik even rap als diene op zijne Ridley.Stoer Het lachen ging snel over toen ik besefte een serieuze misrekening te hebben gemaakt in de afstand tussen onze woonplaatsen … ik dacht 4km, het werden er net geen 6km en ik moest nog terug. Samen met mijn loopmaatjes hebben we daar een mouw aangepast en scheidde onze wegen, na een doortocht in Denderwindeke, aan de top van “De Geit” waarna een soloafdaling volgde en de 20km stonden op de teller.

De andere lange duurloop verliep onder aangenamere looptemperaturen en een stuk vlakker … mijn vrouwke reed mee met de fiets … en ging de heel andere kant van Ninove uit: Voorde, Aspelare, Nederhasselt … tot op een moment ze zei dat ze wist waar ze was in Outer.Onschuldig Je ziet waar een loper overal komt, komt blijkbaar niet iedereen. 

Tussen de Geit, de Congoberg en de Bosberg heb je Waarbeke liggen. Een dorpje waar men nog kermis viert zoals vanouds, met een tent achter de kerk. Waarbeke Herleeft! Buiten de optredens van Vlaams talent heb je er jaarlijks de jogging ter ere van de plaatselijke vedette Herman Mignon, met nooit een enorm deelnemersveld, maar steeds met dezelfde die weerkeren. Het leek er vandaag sterk op dat er dit jaar geen auto’s uit de modder zouden moeten worden geduwd.Knipogen Het was (zeer) warm en nattigheid zat niet in de lucht, de kleinste afstand had het meeste succes. Ik verkoos, zoals meestal voor de 3 ronden in tegenstelling van mijn loopvrienden die voor de 8km gingen. Zou ik vandaag eens een loopmaatje hebben tijdens een jogging? De laatste tijd is het altijd solo, maar vandaag dacht ik aan Patricia voor op z’n minst 1 ronde. Snelle start in haar gezelschap, maar na 500 m zat ik daar terug alleenOnbeslist … en wat doe je dan. Bergaf naar de voet van de enige beklimming … van een dikke km … in de Pacht. De wind op kop zorgde ook voor enige afkoeling … uitzichtloos voor mij staren … ik kon nergens aanpikken. Ik zag Hubert wel voor mij uit lopen, maar net zoals in bergetappe in de Tour, zijn 100m, vele seconden.Verstomd Naargelang de wedstrijd vorderde, slonk het deelnemersveld zienderogen. Bij het ingaan van de laatste ronde stond 1 ding vast, een plaats winnen zou niet meer lukken dus ging ik mijn voorsprong op de 1ste achtervolg(ster) proberen vasthouden. Na de laatste beklimming was deze laatste een zekerheid en raar maar waar, een flesje water aangeboden door een vriendelijke buurtbewoner en kennis gaf mij vleugelsTong uitsteken. In die laatste 1500m remonteerde ik, wat ik even voordien als onmogelijk had beschouwd, nog 3 lopers (waarvan de 1ste vrouw in de wedstrijd) … echter was mijn tijd 1 minuut trager dan vorig jaar, ’t zal van den dorst zijn geweest.Stoer

Uitslagen: http://www.acgeraardsbergen.be/wp342p/wp-content/uploads/...

12:28 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.