10-08-13

Stratenloop Denderleeuw

"tegen de lamp lopen", "de man met de zware hamer tegengekomen" ... dit zijn alom gekende uitdrukkingen in de sportwereld. Sinds gisteren (vrijdag) heb ik er een nieuwe bij: "verslikt in een bord spaghetti"Verstomd.

Het begon deze week nochtans allemaal goed. De zondag uitlopen met ons 4-en .... Walterken werd vervangen door André, een kwestie van het evenwicht te behoudenKnipogen ... langs het rustige Appelterre en Eichem. Soms wel eens te rustig ... de snelheid lag bij momenten zeer laag en in de bosweg naar Bullegem was het gras meer dan 2 kontjes hoogSchamen wat lopen er onmogelijk maakte. Tussenin kregen we nog wat gezelschap van Isabel, een ander Vita-lid. Dinsdag, de groepstraining verliep zoals het moest althans volgens mijn planning, die de laatste 8 weken is ingegaan.

Woensdag zou ik 27km lopen, maar het weer gooide roet in het eten (tiens terug een uitdrukking met eten). Bij het naar huis komen van de zware dagtaakHuilen werd ik uitgeregend. Stortbuien ... het water stond echt in mijn laarzen ... de plassen op de E40 leken meer op kleine vijvers, het water spatte over de betonnen Jersey's. Ik had kou gevat en de goesting was "met het badwater weggegooid". Het zal voor morgen zijn. 

Donderdagavond, de temperaturen zijn een beetje gedaald en toch zonnig. Ideaal loopweer, en de vrouw met de fiets weer paraat als waterdrager ... heu begrijp mij niet verkeerd, het water wel in het mandje op de fiets hé. We gingen terug het Denderpad aandoen, maar nu de andere richting, naar Okegem. Een plaatselijke ronde en terug. Juist 27km bleek achteraf. Eén ding staat vast. Op het Denderpad ben je nooit alleen en altijd kom je bekende gezichten tegen. Enerzijds logisch ook, het tijdstip tijdens de terugweg, was ook het tijdstip waarop de trainingen op de piste doorgaan.

Wat zou Denderleeuw worden na zo'n 27km in de benen? Ik wist niet hoe de wedstrijd aan te pakken. Net voor de start even loslopen, het zat snor. Ik ga die 10km aanvatten zoals een normale wedstrijd en ik zie wel onderweg. Een rare start ... ik had mij samen met Hilde opgesteld tussen de marathoniens ... het bergop lopen na de start ging zo vlot dat ik met gemak in het spoor van Geert en Hilde bleef. Maar op 2km ging Hilde plots opzij en zat ik daar alleen met Geertje Fortis ... er stond weer geen maat op, die eerste 4 km bleven steevast onder de 4'20/km. Ondertussen had mijn maag zich al enkele keren geroerd ... die spaghetti iets na 5-ven Verstomd ... en even na het ingaan van ronde 3 ging ik een beetje te temporiseren, mijn kruit leek ook wel verschoten. Hilde kwam terug en ik bleef even in haar spoor. Maar de pesto op de spaghetti bleef maar opwerpen ... neen, dit kon niet en het werd erger even voorbij het ingaan van de laatste ronde moest ik er mij van ontdoenRoepen. Enerzijds was het een verlossing, anderzijds voelde ik mij slapkes en werd ik in die laatste 2km zowat door iedereen voorbijgestoken die op minder dan 1km achter mij liep. Lesje geleerd! Ik ga het in het vervolg bij mijn boterhammeke met confituur houden. Positief was dat de benen ok waren, dus de conditie zit goed enkel het verstand erbij houden.

Uitslagen zullen weldra volgen op : http://www.maspoe.be/ddl-uitslagen.html  

10:16 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.