14-10-14

Marathon de Beloeil

Langzaam kwam de grote dag dichterbij, de dag waarop ik mijn 10de marathon zou lopen in naar verluidt de mooiste omgeving ter wereld…dit werd mij wel ingefluisterd door menig andere marathonien. 

 Daar stonden wij dan in het pittoreske Beloeil, in een beginnende regen. Borstnummers ophalen … mijn loopmakkers voor de 10 km die een 20-tal minuten later van start ging dan de marathon … de regen werd alleen maar heviger.Verstomd

Een dikke 100 lopers, waarvan de meerderheid Vlamingen, stonden in de gietende regen aan de start. Toen we pas weg waren werd het alleen maar erger, het water kwam met bakken uit de hemel, het water stroomde centimeters dik over de verharde wegen. Op sommige plaatsen veranderde het lopen in springen, zeker toen we na 7km de weg verlieten om het bos van Stambruges en naderhand het Woud van Beloeil in te trekken. Het parcours veranderde in enorme modderpoelen. Ik merkte op dat ik talent heb voor Steeple. Wat heeft die 10km lange doortocht in het bos mij energie gekost. Achteraf gezien had ik beter rechtdoor gelopen, nat en vol slijk van kop tot teen waren we toch al. Het werd nog erger tijdens de doortochten in het park van het kasteel. Daar werd je gewoon de grond in gezogen, tot aan de enkels, heel zwaar om te lopen. De goesting was echt over.Onbeslist Is dit echt de mooiste aller marathons? Tot dan had ik buiten modder en water nog niet veel anders gezien.

Halverwege, einde ronde 1, stond Greta mij op te wachten met de fiets. De 2de en 3de ronde werden gelopen op het 10km-parcours. Bij de mentale steun, kreeg ik tevens de nodige info over de rest van het parcours en wat de andere loopmakkers hadden gepresteerd … oa zilver voor Ingrid.Lachen Toch gaat het moeilijk, de moed zit in mijn natte schoenen die aanvoelen als klompen, het park werd alsmaar erger. Bij ingaan van de 3de en laatste ronde werd Greta afgelost door mijn vrouw. Het ergste nat leek geschied, was het niet dat net voor mijn aankomst op km 37, de brug werd opgehaald voor een binnenvaart. Roepen Stonden we daar te koekeloeren en in geen tijd kwamen achtervolgers mij vervoegen. Iedereen vertrok weer tegelijkertijd … hoe dit zal worden opgenomen in de tijdstabel is mij een raadsel … het leek of ik aan het wegdek plakte. Ik geraakte niet meer voorruit en ik moest ook nog een doortocht maken door het park. Nog een dikke kilometer, en ik kreeg terug de vleugels van in het begin van de wedstrijd. Het doet plezier uw supporters te horen en terug te zienLachen en vandaag waren zij nodig geweest. Ik betwijfel dat ik zonder hen de wedstrijd zou hebben volmaakt. Normaal geniet ik enorm van een parcours in de natuur, maar vandaag… “Stultorum infinitus numerus est"  - "het aantal dwazen is onneindig”Tong uitsteken

Officiële tijden heb ik nog niet weergevonden, mijn eigen opname geeft mij 3u53 weer. 

 

Met de vrienden voor de start

 

P1040390.JPG

neen, dit zijn geen trialschoenen Roepen

P1040393.JPG

 dat streekbier heeft veel goed gemaaktTong uitsteken

P1040392.JPG 

 

15:05 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.